Platan klonolistny obw. 10-12

Opis:

Duże drzewo miejskie o szerokiej, rozłożystej koronie i bardzo dekoracyjnej, płatowato złuszczającej się korze w odcieniach zieleni, szarości i kremu. Liście duże, dłoniasto klapowane przypominające klon (10–25 cm). Tworzy kuliste owocostany utrzymując...

Charakterystyka:

Platan klonolistny (często zapisywany jako Platanus × acerifolia lub Platanus × hispanica; w potocznym nazewnictwie Platan 'klonolistny') to hybrydowe drzewo powstałe w wyniku krzyżowania Platanus orientalis i Platanus occidentalis. Osiąga dużą wysokość (zwykle 20–35 m), z szeroką, rozłożystą koroną. Pień i konary charakteryzują się efektowną, łuszczącą się korą, odsłaniającą plamy w kolorach zielonym, kremowym, żółtawym i brązowym — cecha bardzo ceniona w nasadzeniach ozdobnych. Liście są dłoniasto klapowane, 3–7 klapowe, o wielkości często 10–25 cm, jesienią przebarwiają się na żółto-brązowo, choć ich opad jest zwykle późny.

Kwiaty niepozorne, zebrane w kolankowate kwiatostany (kotki), pojawiają się wiosną; po przekwitnięciu tworzą się charakterystyczne kuliste owocostany (1–2 cm średnicy) zawierające nasiona, które często utrzymują się na drzewie przez całą zimę. Platan rośnie stosunkowo szybko, szczególnie młode okazy, i ma długi okres życia (w sprzyjających warunkach setki lat).

Zastosowanie: powszechnie sadzony jako drzewo alejowe, parkowe oraz w dużych założeniach ogrodowych — sprawdza się w zanieczyszczonym środowisku miejskim, przy drogach i na placach dzięki tolerancji na spaliny, sól drogową i ubogie gleby. Wymagania uprawowe: preferuje pełne nasłonecznienie i głęboką, żyzną, umiarkowanie wilgotną, dobrze przepuszczalną glebę; jednak jest wysoce tolerancyjny — radzi sobie na glebach gliniastych, wapiennych i miejskich podsypkach. Należy unikać bardzo suchych, płytkich stanowisk; młode drzewa wymagają podlewania w okresach suszy.

Pielęgnacja: sadzić w dostatecznej odległości od zabudowy i utwardzonych nawierzchni ze względu na duże rozmiary i rozrastający się system korzeniowy (zalecana odległość kilka metrów; dla alei zwykle 8–12 m między drzewami). Przycinanie formujące i zdrowotne najlepiej wykonywać późną zimą lub wczesną wiosną; unikać silnych cięć w okresie wilgotnej wiosny, gdyż sprzyja to infekcjom kory. Platan dobrze znosi miejskie warunki, ale może być porażany przez choroby grzybowe (np. platanowa antraknoza - Apiognomonia platani), które powodują defoliację i nekrozy pędów, zwłaszcza w wilgotnej wiośnie; inne problemy to mszyce, miseczniki, pojawiające się lokalnie rdze i zamieranie pędów.

Rozmnażanie odbywa się najczęściej przez nasiona (siew) lub przez szczepienie i okulizację dla zachowania odmian; w szkółkarstwie preferowane są metody wegetatywne, by utrzymać cechy pokrojowe. Wybierając platana do nasadzeń warto uwzględnić odmiany i klony wyselekcjonowane pod kątem odporności na choroby i ładnego pokroju. Podsumowując, Platan klonolistny to efektowne, trwałe drzewo miejskie o szerokim zastosowaniu w dużych kompozycjach zieleni, cenione za dekoracyjną korę, masywne liście i dużą tolerancję na trudne warunki.