Ligustr Jajolistny poj. C3

Opis:

Zimozielony lub półzimozielony krzew o zaokrąglonym, gęstym pokroju, dorastający przeważnie do 2–4 m. Liście jajowate, błyszczące, intensywnie zielone. W maju-czerwcu obfite, gęste grona drobnych, białych i silnie pachnących kwiatów, po których jesieni...

Charakterystyka:

Ligustr jajolistny (najczęściej utożsamiany z gatunkiem Ligustrum ovalifolium) to popularny krzew wykorzystywany w zieleni miejskiej i ogrodowej. Pochodzi z Azji Wschodniej; w klimacie umiarkowanym bywa zimozielony lub częściowo zrzuca liście w surowsze zimy. Ma gęsty, wzniesiony do szeroko rozłożonego pokrój i tworzy liczne pędy boczne, co czyni go idealnym do formowania żywopłotów i strzyżonych form. Liście są jajowate do eliptycznych, długości zwykle 2–6 cm, błyszczące, o intensywnej zielonej barwie.

Kwitnienie następuje głównie w maju i czerwcu (V–VI). Kwiaty są drobne, białe, zebrane w luźne lub gęste grona, bardzo intensywnie pachnące, atrakcyjne dla owadów zapylających. Po kwitnieniu powstają kuliste, czarne, lśniące pestkowce (tzw. jagody), które dojrzewają późnym latem i jesienią i są chętnie zjadane przez ptaki.

W uprawie Ligustr jest ceniony za łatwość prowadzenia: dobrze znosi silne cięcie, formowanie i przycinanie, co pozwala na tworzenie gęstych żywopłotów i form topiarycznych. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych; w pełnym słońcu rośnie najszybciej i kwitnie obficiej, ale toleruje też półcień. Gleba: najlepiej rośnie w żyznej, umiarkowanie wilgotnej, przepuszczalnej glebie o pH obojętnym do zasadowego; jest jednak tolerancyjny — zniesie gleby cięższe, a także lekkie przesuszenie. Niewskazane są stałe zalewanie i bardzo ciężkie, słabo przepuszczalne podłoża.

Jest odporny na zanieczyszczenia miejskie i wiatry, dzięki czemu jest często stosowany w nasadzeniach przyulicznych. Wymaga umiarkowanej pielęgnacji: regularne podlewanie w okresie ukorzeniania i suszy, coroczne przycinanie dla zachowania kształtu (najlepiej po kwitnieniu dla ograniczenia usunięcia pąków kwiatowych na następny sezon). Można go rozmnażać przez sadzonki półzdrewniałe lub zdrewniałe oraz przez wysiew nasion (rzadziej stosowane).

Możliwe problemy i szkodniki: atakowany może być przez mszyce, przędziorki, mączlika i niektóre gatunki tarczników; podatny na choroby grzybowe przy nadmiernej wilgotności i słabej cyrkulacji powietrza (pleśń, mączniak, zgnilizny korzeni przy zastoinach wodnych). Odpowiednie cięcie i stanowisko o dobrej cyrkulacji powietrza ograniczają występowanie problemów.

Zastosowanie: żywopłoty (formowane i naturalistyczne), ekrany i osłony, topiary, pojedyncze akcenty w ogrodach przydomowych oraz nasadzenia miejskie. Ze względu na przyjazne tempo wzrostu i zdolność do formowania, jest jedną z częściej sadzonych odmian ligustra.