Jodła kaukaska poj C5

Opis:

Duże, wieczniezielone drzewo iglaste o symetrycznej, stożkowatej koronie; igły miękkie, błyszcząco zielone z dwoma jasnymi pasami od spodu. Ozdobna odmiana i gatunek ceniony jako drzewo parkowe i choinkowe. Dorasta do kilkunastu–kilkudziesięciu metrów,...

Charakterystyka:

Abies nordmanniana (jodła kaukaska, jodła Nordmanna) to duże, długowieczne drzewo iglaste pochodzące z południowego Kaukazu i gór Anatolii. Tworzy symetryczną, stożkowatą koronę; młode pędy są gładkie, a z wiekiem kora staje się spękana. Igły są miękkie, płaskie, intensywnie zielone i błyszczące na stronie górnej, z wyraźnymi, dwoma srebrzystobiałymi pasami aparatu szparkowego po spodniej stronie. Typowa długość igieł wynosi około 2–3,5 cm. Szyszki samicze są wzniesione, wydłużone, długości około 10–20 cm; rozpad szyszek następuje na drzewie, a nasiona rozsiewane są przez wiatr.

Jodła kaukaska jest szeroko stosowana w nasadzeniach parkowych, zieleni miejskiej oraz jako gatunek produkowany na choinki ze względu na ładny pokrój i dobrą trwałość igieł po ścięciu. Wymaga stanowisk osłoniętych od silnych wiatrów i najlepiej rośnie na żyznych, głębokich, próchnicznych i wilgotnych, lecz przepuszczalnych glebach o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH ok. 5–7). Nie toleruje długotrwałej suszy ani stojącej wody przy korzeniach. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych; młode egzemplarze lepiej znoszą półcień, natomiast starsze drzewa rozwijają się na stanowiskach słonecznych.

W warunkach dobrych gleb i wilgotności rośnie średnio szybko — przyrost roczny w młodości może wynosić 20–60 cm. Jest stosunkowo mrozoodporna (strefy USDA przeważnie 5–7) i dobrze znosi łagodniejsze zimy, ale w surowszych warunkach uprawy należy zwrócić uwagę na ochronę przed zimnymi, przesuszającymi wiatrami. Rozmnażana jest z nasion oraz wegetatywnie (szczepienia, okulizacja) w wypadku form ozdobnych. Wrażliwa na niektóre choroby grzybowe (np. zgnilizny korzeniowe — Phytophthora) oraz szkodniki jak niektóre korniki i mszyce; istotna jest właściwa higiena stanowiska i odpływ wody.

Pielęgnacja ogranicza się zwykle do zapewnienia odpowiedniej wilgotności gleby, ściółkowania oraz sporadycznego nawożenia wieloskładnikowego wczesną wiosną. Nie wymaga regularnego formowania; ewentualne cięcie wykonuje się wczesną wiosną, ostrożnie, by nie uszkodzić pąków. Ze względu na dekoracyjność igieł i regularny pokrój jodła kaukaska jest jedną z najchętniej sadzonych jodeł w ogrodach, parkach oraz plantacjach choinkowych.