Cis Hicksiii 80-100 poj. C20

Opis:

Wąskokolumnowy cis odmiany 'Hicksii' o gęstym, pionowym pokroju i lśniących, ciemnozielonych igłach. Odmiana ceniona do żywopłotów i ekranów, wolno do umiarkowanie rosnąca, dobrze znosi formowanie i cięcie. U samic pojawiają się dekoracyjne czerwone os...

Charakterystyka:

Taxus x media 'Hicksii' (powszechnie w uprawie nazywana cisem Hicksii) to wąskokolumnowy krzew iglasty uzyskany jako krzyżówka cisa pospolitego i japońskiego (Taxus baccata × Taxus cuspidata). Ma bardzo zwartą, pionową sylwetkę, często używaną jako soliter lub do tworzenia wysokich, wąskich żywopłotów i ekranów. Igły są płaskie, mocne, ciemnozielone, błyszczące, zwykle długości 2–3 cm, osadzone dwurzędowo na pędach. Wzrost odmiany jest wolny do umiarkowanego (ok. 10–30 cm rocznie), dorosła wysokość zazwyczaj osiąga 3–5 m przy szerokości 1–1,5 m; w korzystnych warunkach może osiągać nieco większe rozmiary.

Cisy są roślinami dwupiennymi — kwiaty męskie i żeńskie na oddzielnych osobnikach; kwitnienie i zapylanie odbywa się wczesną wiosną (III–IV), a dekoracyjne czerwone osnówki (arile) pojawiają się u roślin żeńskich pod koniec lata i utrzymują się jesienią. Wszystkie części rośliny poza mięsistą osnówką są trujące (zawierają alkaloidy taxynowe); nasiona w arylach są szczególnie niebezpieczne po połknięciu.

W uprawie 'Hicksii' jest ceniona za tolerancję cienia — rośnie dobrze zarówno w półcieniu, jak i na stanowiskach słonecznych przy zapewnieniu odpowiedniej wilgotności gleby. Preferuje gleby żyzne, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne, ale wykazuje dużą tolerancję co do pH (zarówno lekko kwaśne, jak i zasadowe). Nie znosi długotrwałego zastoju wody; na ciężkich, podmokłych glebach może wystąpić gnicie korzeni (np. wywołane przez Phytophthora).

Odmiana dobrze reaguje na formowanie i cięcie — można ją przycinać wczesną wiosną lub późnym latem, co czyni ją doskonałą do formowanych żywopłotów. Jest stosunkowo odporna na choroby i plagi, choć może być atakowana przez szkodniki takie jak przędziorki czy skala; młode rośliny mogą wymagać ochrony przed silnymi mrozami i przesuszeniem zimą. Zalecane sadzenie na stanowiskach osłoniętych od silnych wiatrów, regularne podlewanie w okresie układania się korzeni i pierwszych lat po posadzeniu oraz ściółkowanie w celu utrzymania wilgotności i ochrony systemu korzeniowego.

Zastosowanie: żywopłoty formalne i nieformalne, wąskie ekrany, ogrody miejskie i przydomowe, miejsca wymagające roślin tolerujących cień, małe przestrzenie, dekoracyjne nasadzenia w rzędach. Rozmnażanie zwykle przez sadzonki półzdrewniałe; wysadzanie najlepiej jesienią lub wiosną. Ze względu na toksyczność należy zachować ostrożność przy sadzeniu w miejscach dostępnych dla dzieci i zwierząt domowych.